Miłość do Ojczyzny można wyrażać na wiele sposobów. To w gruncie rzeczy oczywiste stwierdzenie nabiera
dużego znaczenia w dzisiejszych czasach, gdy przeminęła moda na patriotyzm.
Jest niedzielny poranek, wszyscy mieszkańcy Ośrodka
Wychowawczego Księży Orionistów na ulicy Barskiej zgromadzeni są w kaplicy, gdzie Dyrektor Ks. Andrzej Lipiński odprawia Mszę św. Nie jest to jednak zwykła niedziela, albowiem razem z chłopcami modlą się
Goście ze Szwecji. Okazja jest szczególna, bowiem imieniny obchodzi Dobrodziejka Ośrodka.
W takich okolicznościach poznajemy Panią Irenę Forslind i jej męża Jana, który jest rodowitym Szwedem. Obecnie
przyjechali do Polski ze swoimi przyjaciółmi: Ullą i Lennartem Johansson, Gőran Carlsson oraz Therese Ljungberg. Są też prezenty dla wychowanków. Są to cztery zestawy komputerowe, a także słodycze, ciepłe
skarpety oraz środki czystości. Przede wszystkim jest to jednak płynąca z głębi serca życzliwość, która nie pozwala przejść obojętnie wobec potrzebujących. Jest to też przejaw patriotyzmu Pani Ireny, która
mieszkając od wielu lat za granicą, jak sama mówi, bez przerwy tęskni za Polską.
Swoją działalność rozpoczęła dwadzieścia lat temu, kiedy ogłoszono stan wojenny. Początkowo dary były kierowane do Domu
Małego Dziecka przy ul. Nowogrodzkiej, gdzie trafiają najmniejsze sieroty i dzieci odrzucone (od 0 do 3 lat). Z biegiem czasu działalność Pani Ireny objęła także Ośrodek na Barskiej. Wielkim wydarzeniem dla
chłopców oraz dla Pani Forslind był pobyt w Szwecji, zorganizowany przez Panią Irenę przy pomocy grupy przyjaciół. Interesujący jest także sposób organizowania pomocy w Szwecji. Ponieważ jest to kraj w dużej
części protestancki, Pani Irena jako katoliczka nie może swojej działalności opierać na strukturach Kościoła. W swojej miejscowości Rimforsa oraz w okolicy odwiedza szkoły, gdzie rozmawia z dziećmi i
młodzieżą o historii II wojny światowej i tolerancji. Takie spotkania - pogadanki są ujęte w programie nauczania, ze względu na wrogość wobec innych narodów i kultur. Pani Irena Forslind zamiast
wynagrodzenia za swoją pracę prosi uczniów i rodziców o pomoc, którą przesyła do Polski.
Pragniemy zgłosić kandydaturę Pani Ireny Forslind do konkursu "Dla dobra wspólnego".
Wojciech Federczyk
i Piotr Motyliński |
